Dierenarts

2 reacties »
hondmetsokjes.jpg

Voor mijn gevoel kan ik nog op 2 handen tellen hoevaak ik in de afgelopen 12 jaar met Ernie naar de dierenarts ben geweest. De meest indrukwekkende keer was toen ik nog zwanger was van Pjotr en Ernie in de fietstunnel 3 a 4 meter omlaag sprong.
De dierenarts wist het ook nog. Aan de assistent stelde ze Ernie voor met de zin: dit is nou de mops die in de viaduct gesprongen is van heel hoog.
Na een algeheel onderzoek werd de diagnose ouderdom vastgesteld. Maar het slechte gebit dat baarde haar wel zorgen. Kuurtje mee en dan over 14 dagen na afloop van het kuurtje terug komen. Het zag er ontstoken uit en de rest liet Ernie niet zien. Een mopshond met veel pit, zo´n mops kende ze niet. Dus of ze dan een roesje gaat krijgen om te kijken of er een kies getrokken moet worden zit er wel in.
Op het einde nog even de nagels knippen. En zoals altijd gaat dat fout. Het leven loopt bij Ernie abnormaal ver door. De hele tafel en grond zat onder het bloed. Met 2 man sterk konden we Ernie in bedwang houden bij het knippen. Omdat ze Ernie niet verder wou traumatiseren werden de wondjes niet dicht gebrand maar verbonden. Helaas was 1 bindsel niet genoeg. Met een extra watlaag en bindsel had Ernie zowaar twee klompvoetjes. Bij afscheid kreeg ik nog te horen dat dit wel de meest aparte mops was die ze ooit heeft gekend. Daar kunnen we het dan mee doen.