Groot knutselproject

Reageer

 

stokjespoppenkast.jpg

Pjotr nam vandaag zijn eerste grote knutselproject mee van school. Een tijd lang is hij bezig geweest poppetjes te maken van papier, beplakt met stof,wol en kraaltjes. De grote doos van het nationaal ontbijd werd geschilderd en een kijkgat uit gesneden. Het geheel zag er prachtig uit. De eerste voorstelling werd bij oma gegeven. Nu thuis nog een plek zoeken waar hij goed tot zijn recht komt.

Bonte ochtend

1 reactie »

 

banaan.jpg

Bij het naar school brengen vanochtend kwam ik erachter dat vandaag ipv morgen de bonte ochtend was. Snel naar huis om oppas te regelen voor Tosca. Gelukkig kon Marike vanochtend ook. Tosca naar Marike gebracht en ik naar school. De onderbouw was nog bezig. Pjotr was vooral op de achtergrond aanwezig. Een lied deed de hele klas (behalve 3) allemaal iets alleen. Pjotr was 1 van de 3 waar niets voor was. Van die 3 die niets konden doen hebben er 2 uiteindelijk in de verdere optredens ook niet iets speciaals te doen gekregen. Helaas viel Pjotr ook in deze categorie. Pjotr heeft er naar mijn idee niet zoveel moeite mee, ik des te meer. Bij het 10 minutengesprek deze week kregen we al te horen dat hij vrij ontzichtbaar is in de klas. Blijkbaar ook bij het verdelen van rollen van de bonte ochtend. De moeite bij mij zit erin dat dit steeds gebeurd bij hem en dat ik dat zo herken van mijzelf van vroeger. Wanneer ga je hier iets aan doen. Moet ik er wel wat van zeggen of niet? Pjotr hierop aanspreken durf ik ook niet, zo van dat hij moet aangeven als hij graag wat wil. Ik ben dan bang dat ik hem een vervelend gevoel aanpraat die hij nu niet heeft. De juf aanspreken durf ik ook niet, dan heb ik zelf het gevoel dat ik zo’n zeurmoeder ben. Misschien nog even op zijn beloop laten gaan. Andere keus in de bonte-ochtend gebeuren heb ik toch niet. Een keer in het jaar zijn ze aan de beurt. Pjotr zijn kans ligt dus pas weer in het volgende schooljaar.

Reanimeren

Reageer

Erik is bezig mijn laptop te reanimeren. Ik heb minuten wachttijd als er iets geopend moet worden en ook steeds foutmeldingen. Het is al een oud machientje waar ik op werk. Hopelijk komt het er weer redelijk bovenop.

Intocht

2 reacties »

 

intocht.jpg

De intocht van de sint heb ik vandaag gemist. Dubbel gemist. Al jaren volg ik de intocht op de tv. Hier kom ik helemaal van in de stemming. Het huis wordt versierd met pieten en pakjes, verkleedkleren en de zak op die dag. Vandaag was ook de intocht in Hengelo. Ook daar was ik niet bij, al vond ik dat wat minder erg.
Vandaag was ik de hele dag in Arnhem aan het bewegen. Ik heb vandaag veel tikspelletjes gedaan en nog meer gedanst. Terug in huis ben ik als eerste de intocht op tv gaan kijken. Toch voelt dit anders dan als je het live kijkt. De jongens konden zich ook niet stil houden en vertelden steeds wat er ging gebeuren. Zij hadden de intocht al gekeken bij opa Ben en oma Erna. Volgens Pjotr is de sint van de tv de echte hulpsinterklaas. Ook vroeg hij zich af of hij de schoen wel mocht zetten, omdat Sinterklaas misschien wel een dagje wil uitrusten. Dus ondanks dat hij wel weet dat het niet allemaal echt is snapt hij het nog niet helemaal, dat vind ik wel oke zo. Ocki snapt er nog helemaal niets van en voor hem is alles echt.’s Avonds hebben we met z’n allen de schoen gezet en samen met de kinderen op het kleed en Erik achter de piano, allemaal sinterklaasliedjes zingend, kwam het ‘ouderwetse’ sinterklaasgevoel weer terug.

Indrukken

1 reactie »
zingen.jpg

samenspelen.jpg

Vanmiddag was het zover, Pjotr en Ocki gingen naar het noorden met opa en oma om daar Sint Maarten te vieren. Eerst hebben ze molen Westerhuis bekeken. Opa heeft daar vroeger gewerkt. De huidige molenaar was zo aardig om een rondleiding te geven door het huis en de molen. Ondanks dat ze nu op de bovenste twee trappen een trapleuning hadden gemaakt ipv het touwtje in mijn jeugd. Vond Ocki net als ik destijds het eng om die trap op te gaan. Het zingen met de lampions vonden de jongens erg leuk. Volgens oma deden ze het heel keurig zonder voor te dringen en netjes het hele liedje uitzingend. ’s Avonds bij thuiskomst schrok ik wel van de buit wat ze opgehaald hadden. Ieder had een stoffen tas vol snoepgoed. Voor de komende twee jaar hebben we wel weer genoeg. Hoe ik dit ga aanpakken weet ik nog niet. Terwijl de heren sliepen heb ik zitten sorteren en een plastic zak vol snoepgoed verwijderd uit hun tassen.
Tosca ging vanmiddag naar Roelof en Leny. Terwijl ik lesgaf heeft ze daar veel rondgesjouwd en volgens mij geen seconde gehad om zich te vervelen. Ik vind het heel vertederend om te zien hoe gek deze twee mensen met Tosca is. Zodra we maar op visite komen heeft Roelof alleen maar oog voor de kinderen en vooral voor Tosca. Toen ik weer terug kwam uit de gymzaal en Tosca mij had begroet had ze geen tijd meer voor mij, ze had het nog te druk met spelen.

Lampions knutselen

Reageer

 

lampions.jpg

Vrijdag gaan Pjotr en Ocki met opa en oma naar Winschoten om daar Sint Maarten te vieren. Voor Sint Maarten heb je ook een lampion nodig. Deze kun je kopen in de winkel maar leuker is natuurlijk om hem zelf te maken. Vanmiddag zijn we in de weer geweest met stof, ecoline, papier, schaar en lijm. Ocki heeft een spookje gemaakt. Tosca trok op een gegeven moment aan het plastic tafelkleed waardoor het potje ecoline omviel op Ocki zijn spookje. Gelukkig gaf dit wel een mooi effect. Met een half plastic drinkflesje onder het lapje werd het een heel lief spookje. Pjotr heeft een heksenhoed gemaakt. er sterren opgetekend en uitgeknipt, vliegerpapier erachter en de buitenkant versierd met glitters. Het lampje schijnt heel lieflijk door de sterren heen. Beide jongens hebben boven de slaapkamer heel donker gemaakt en daar alvast geoefend.

’t Schiet niet op

Reageer

Vanmiddag wou ik mijn moeder bellen om te vragen of ik haar nog naar de vergadering moest rijden. Ik pak de telefoon, in gesprek. Dan de 5 maar indrukken. Ondertussen zoek ik de spullen voor het avondeten bij elkaar en bel nog iemand van de gym. Toch nog maar eens mijn moeder proberen…nog in gesprek. Voor de zekerheid maar weer die 5 indrukken. Ik begin vast met koken en probeer erik te bellen om te vragen hoe laat hij thuis denkt te zijn. Zal ik dan nog maar een keer proberen te bellen? Ze is wel erg lang in gesprek. Dus ik toets weer en dan schiet ik in de lach. Blijk ik elke keer onze eigen nummer getoetst te hebben. Ja, zo schiet het natuurlijk niet op.

Ouderwetse zondagmiddag

1 reactie »

 

sneeuwwitje.jpg

Niet zoals in het liedje: zondagmiddag spitter spatter spetter, omdat je niks bedenken kan verveel je je ter pletter.
Nee vandaag hebben  Pjotr en Erik een hele poos aan de knex achtbaan gebouwd. Daarna heb ik bezoek gehad van een sprookjesfiguur, sneeuwwitje. Samen met de jongens heb ik voor de tv gezeten met wat te drinken en een paar chipjes erbij. We hebben genoten van Ja zuster, nee zuster. Bij sommige liedjes werd meegedanst. Vooral dat dansen trok Tosca, op haar manier danste ze met de jongens mee.
Later op de middag heeft Erik achter de piano een concert in kinderliedjes gegeven. Ik vind het heel gezellig dat er weer wat vroeger lampjes aanmogen. En onder het genot van de sfeerverlichting sloten we de dag af met een verhaaltje op de bank.

Snel stromend bloed

Reageer

Na de gymles kwam ik thuis. Erik doet de deur open en zegt tegen mij: “Waarom heb jij mij vanochtend niet gezegd dat Pjotr niet op zijn eigen fiets naar school moest!”
Euh…waar is de fiets nu dan?
Op school.
Het bloed begon nog net niet te koken bij mij. De vorige keren dat erik de jongens ’s ochtends naar school heeft gebracht heb ik het hem wel verteld. Elke keer was hij weer verbaasd dat Pjotr op donderdag niet zelf naar school fietst. Dit keer heb ik niets gezegd. Ook helemaal niet aan gedacht. Voor mij was het wel logisch dat hij ze op zijn fiets meeneemt. Op de dagen dat ik ’s middags werk is Pjotr nog nooit in zijn hele leven zelf fietsend naar school gegaan.
Ik ben naar school gereden met het zweet in de handen. het is namelijk bekend dat na schooltijd er hangjongeren op het schoolplein verblijven. In het verleden zijn er geregeld fietsen verdwenen op gesloopt. Op het donkere schoolplein kon ik met moeite een fiets onderscheiden. Door een combinatie van opgefoktheid en nachtblindheid kon ik de fiets niet eens herkennen als Pjotr zijn fiets. Had zijn fiets eigenlijk wel handremmen? Erik gebeld, ja wel handremmen. Nou dan neem ik de fiets maar mee. Ik voelde me net een dief. Pjotr zijn fietsensleuteltje lag nog op school in zijn laatje. Hij heeft er nooit meer aan gedacht dat hij op de fiets was. Het reservesleuteltje kon ik zo gauw niet vinden. dus met de fiets over mijn schouder naar de auto. Na heel veel gehannes met kinderstoeltjes e.d. paste het net tussen de voor en achterbank. Op dat moment wou ik graag mijn citroentje terug daar had ik de achterbank neer kunnen klappen en had ik niet zo lang moeilijk hoeven doen. Eindelijk aan tafel met het eten viel erik ook nog eens tegen mij uit dat ik nors keek. Pffff laat mij even…ik kijk zo wel weer normaal.

Net als in de film

1 reactie »

In van die Amerikaanse films en series zie je het wel eens, uitverkoop. Uitverkoop op de meest vreselijkste manier die er bestaat. Je staat in een rij en je kan geen kant op alleen waar de stroom je heen duwt. Zo’n ervaring heb ik ook elk jaar als er decemberuitverkoop is bij de zaak waar mijn vader werkt. Sinds drie jaar gaat het wat beter en wordt je niet meer met de stroom meegenomen en kun je zelf beslissen welk gangpad je in wilt slaan (al kost je dat nog wel moeite). Vorig jaar nam ik drie vriendinnen mee. Zij stonden dit jaar opnieuw te popelen om mee te gaan. Elke keer weer opnieuw de vraag wat voor speelgoed zou er zijn. Een vriendin kan hier niet goed tegen, die is erg gespannen of ze wel iets vind wat ze wil en of ze dat dan wel te pakken kan krijgen. Het leukste van de avond vind ik echter het helpen inpakken van al het speelgoed bij de tafel waar mijn vader afrekend. Dan zie ik wat er allemaal was. voorheen was ik dan vaak jalours, van dat had ik nou ook willen hebben. Tegenwoordig niet meer (we hebben zo ontzettend veel speelgoed in huis, voor mijn gevoel).

poppenbed.jpg

Dit jaar ben ik zeer goed geslaagd. Het meeste ligt nu op zolder verstopt te wachten op de komende feestdagen. Het poppenbedje heb ik beneden gelaten, net zoals de heksenhoed en bezem.
Tosca heeft op donderdag de hele tijd de pop uit en in bed gedaan. Het bedje heeft wielen dus werd het bed de hele kamer door gereden. De jongens hebben met de heksenhoed op de bezem door de huiskamer gevlogen. Ben zeer benieuwd hoe ze gaan reageren op de andere cadeaus. Net zoals M. zei vind ik het wel jammer dat de goedheiligman de cadeaus aan hen geeft en niet ik als moeder. Dat de goedheiligman de dankbaarheid krijgt.
Volgend jaar hopen we er met z’n allen weer van de partij te zijn.