Weiland

2 reacties »

 

weiland.jpg

Sinds het zaaien van het graszaad kijkt Erik elke dag wel een paar keer of er al wat boven komt. Elke keer komen er weer vragen of er niet bijgezaaid moet worden. Of er gesproeid moet worden. Of het wel goed gaat.
En wie was het die afgelopen week de eerste grassprietjes was… ik.
Sindsdien gaan we een nieuwe fase in. Nu komen er elke dag vragen of het wel goed genoeg groeit. Of we moeten bijmesten. Of dat er bijgezaaid moet worden.  Of er wel genoeg zon op ons weilandje schijnt. En elke keer waarschuwingen dat we er vooral niet op mogen tot het voorjaar.
Vanmiddag is Ernie aan mijn aandacht ontsnapt en heerlijk de tuin in gegaan. Ik ben benieuwd wat ik vanavond te horen krijg als Erik ziet dat Ernie een paar ‘kuiltjes’  in het frisse groene nieuwe weiland heeft gemaakt.

Weer op stap

Reageer

Vanmiddag ben ik samen met Pjotr en oma Hennie naar verteltheater Werder geweest met het verhaal, de metgezel. Op het moment dat de jongeman al zijn geld weggeeft om een begravenis voor een dode bespotte man te betalen wist ik welk verhaal Wim ging vertellen. Toch bleef het leuk. Misschien juist daarom bleef het leuk omdat ik wist wat er zou gaan komen maar niet precies wist in welke vorm Wim het ging gieten. Pjotr vond vooral de uitbeelding van de achtervolging door de trollen het leukst. Je zag hem genieten. Wel vond ik het dit keer iets teveel muziek tussendoor en al helemaal voor de jeugdige toehoorders. Als ik Pjotr vroeg waar gaat het over dan was zijn antwoord: dat weet ik niet. Op alle vragen over het verhaal kon hij mij gelijk het antwoord geven. Maar of hij het echt heel leuk heeft gevonden, daar kan ik hem niet in peilen.

Tovenaar

1 reactie »

 

ockitovenaar_1.jpg

Vanmiddag zijn Ocki, Hazeltje en ik naar de bibliotheek geweest om te luisteren naar toververhalen. Voorwaarde was wel dat de kinderen verkleed moesten als tovenaar. Ocki zag er prachtig uit. Voor Hazeltje hebben we ook een hoed geknutseld. Vooral Pjotr heeft veel moeite gedaan om sterren te tekenen en uit te knippen.
Het eerste verhaal over de steenhouwer die telkens iets anders wou zijn heet Ocki niet zo meegekregen. De taal en het verhaal waren nog iets te ingewikkeld. Gelukkig had hij een toverstokje waar binnenin vanalles veranderd als je hem beweegt. Hier heet hij dan ook veel naar gekeken. Het tweede verhaal over de visser en de zeehondenhuid kon hij wel volgen. Het laatste verhaal was een eest van herkenning. Dit verhaal had ik afgelopen week voorgelezen. Welliswaar ging het iets anders maar de hoofdlijn was hetzelde. Dit vond Ocki heel leuk. Ik vond het heel gezellig om eens ergens alleen met Ocki heen te gaan. Dit gaan we nog wel eens doen, samen uit.

Griepgolf

1 reactie »

Tosca begon, daarna Pjotr en sinds dinsdag ik en vandaag Erik ook.
Even geen puf om wat te schrijven.

Eng

1 reactie »

Vannacht vond Erik Pjotr liggend in zijn eigen overgeefsel. Hij is er helemaal niet wakker van geworden. Eng vind ik dat. Dit heeft hij al eens eerder gedaan. Ik heb er slecht van geslapen.
Vanochtend bleef Pjotr dan ook thuis. Tosca vond dat wel geweldig en viel dus niet op de gewone tijd in slaap. Eindelijk om 11.00 uur sliep ze. Met zenuwen in mijn buik heb ik gevraagd of Pjotr thuis wou blijven bij Tosca terwijl ik Ocki op ga halen. Wel tig keer herhaald dat als ze huilt hij het traphekje dicht moest doen en met Tosca boven op de grond moest gaan spelen tot ik thuis kom. Tenzij er brand was dan moest hij met Tosca naar buiten, maar anders mag hij nooit en nooit met Tosca op de trap.
Ik vond het eng en ik was dan ook blij dat ik weer thuis was. Bij het naar school brengen van Ocki  heb ik Tosca toch maar wakker gemaakt.

Muziekbomen

1 reactie »

Het zonnetje schijnt, de lucht is blauw. Tijd om een wandeling door het hondjesbos te maken. Tosca genoot in de rugdrager. Ondanks dat ze moe was bleef ze zich nog een hele tijd tegen de slaap verzetten om rond te kunnen kijken.
Pjotr vond aan het begin van de wandeling een mooie tak die hij geschikt achte voor de aandachtstafel. De hele wandeling heeft hij deze tak meegedragen. In het hondjesbos zelf gingen ze op zoek naar de muziekbomen. Pjotr heeft een week geleden een feestje gehad van Esther en toen zijn ze ook het bos ingeweest en hebben een spel gedaan met muziekbomen. “Ocki de muziekbomen zijn nu moeilijk te vinden hoor, de muzieknootjes hangen er niet meer aan.” Ondertussen renden de jongens heen en weer op zoek naar de juiste bomen. Ocki op een gegeven moment:” die bomen kunnen echt zingen, he Pjotr?” Helaas heb ik Pjotr zijn antwoord niet kunnen horen.
Thuis hebben we op een hoge plek een aandachtsplek over de herfst ingericht. Zodat ons kleine sloopbedrijfke daar niet bij kan. Op de lagere plek staat moeder aarde en het egeltje waar ze wel mee mag spelen.