Stil

Op het net sinds 18-12-2011, 22:44 uur

Afgelopen week de laatste donderdaggymles van dit jaar. Een speciale les, want de laatste les dans ik ter afsluiting (al vele jaren) met kaarsen.
Dit jaar extra bijzonder want er nam een assistent afscheid van de groep en mij. Een assistent die veel geleerd heeft de afgelopen jaren. Die ik heb zien groeien en die ik bijzonder ben gaan waarderen. Voor haar heb ik ook een persoonlijk tintje aan het cadeau bevestigd.
Er zijn geregeld periodes in het lesgeven dat ik mij afvraag of ik er nog wel geschikt voor ben. Geef ik nog uitdagend genoeg les. Komt iedereen wel goed genoeg aan bod. Zie ik elk kind wel met zijn/haar bijzonderheden. Begeleid ik de assistenten wel op een prettige manier. Overvraag ik mijzelf en de assistenten niet.
Vandaag kreeg ik een mailtje waar ik nog steeds stil van ben (naam heb ik verandert in kind):

Tijdens de gymles van kind ben ik je vergeten een hele fijn kerstfeest en een geweldig Nieuwjaar te wensen met weer veel zorg en liefde voor de Kids van de gym.
Je merkt het al, een woord van dank is op zijn plaats als we het hebben over kind en hoe je hier zo mooi en zorgvuldig mee omgaat.
Zijn weggetje heeft soms wat bobbels maar met mensen zoals jij worden de bobbels zoveel minder hoog.
Dank daarvoor en voor volgend jaar, gewoon doen wat je nu al doet.

Je kunt reageren of trackbacken.

Reageer:

Naam(*)
Mail (blijft geheim)(*)
Website
Jouw reactie