Eindelijk

2 reacties »

 

schaak.jpg

Vanmiddag hebben we bij mijn ouders gezeten. Na het avondeten aldaar hebben we Ocki daar achtergelaten voor zijn verjaardagsweekend. Bij het naar bed brengen van Tosca hebben Pjotr en ik naar ‘Lang leve de Koningin’ gekeken. Hierin wordt op een speelse wijze uitgelegd hoe de schaakstukken zich mogen bewegen over het bord. Pjotr is al een hele poos benieuwd naar hoe schaken gaat. Na het kijken was het wel wat laat maar we zaten er helemaal in. Dus hup naar beneden, de schaaktafel in het midden van de kamer en oefenen hoe de schaakstukken mogen bewegen. Dit natuurlijk wel in een echt spelletje vond Pjotr. Nou dat was nog goed nadenken voor ons allebei. Het eindigde trouwens in een remise. Want half tien vond ik toch wel kinderbedtijd en er waren bijna geen schaakstukken meer over om de beide koningen nog schaak te zetten. Pjotr was het er uiteraard niet mee eens. ‘Mam, morgen zijn we maar alleen he. Dan gaan we weer schaken. Als we opstaan en dan naar zwemles en dan weer schaken, he?’
Nou deze mam vind dat helemaal niet erg. Deze mama wil al heel lang leren schaken en wat ze vanavond van haarzelf heeft gezien…..de man van mijn vriendin moet nog maar even wachten met een potje schaken tegen mij (ben denk ik binnen 10 zetten schaakmat 🙂  )

Snel

Reageer
oefenent.jpg

Het gaat mij werkelijk waar te snel. Tosca trekt zich nu al een poosje op tot staan in de box. Vanuit lig en met behulp van de spijlen kan ze komen tot zit en dan tot staan, als ze in de goede houding terecht kan komen tenminste. Maar als ze staat dan loopt ze linksom langs de rand van de box.
Het wordt de hoogste tijd dat we kleed voor op de grond gaan aanschaffen. Ik wil zo graag dat ze leert kruipen voordat ze leert lopen. Kruipen stimuleert de twee hersenhelfden. Soms heb ik de angst dat ze deze fase over zal slaan. Haar voorkeur ligt zo duidelijk bij staan. ‘s Ochtends als ze bij ons in bed ligt dan zie ik het begin van het kruipen. Dan gaat ze op handen en knieen en wiebelt heen en weer.

oefenen.jpg

Dit kan ik mij nog zo goed van Ocki herinneren. Dat hij in de box dit vaak deed. Het verschil was dat bij Ocki de bodem van de box nog hoog stond en bij Tosca stukken lager.

Loslaten

1 reactie »

 

zwemmen.jpg

Vanochtend zijn Pjotr en ik naar het zwembad geweest om  te kijken waar hij in juni gaat diploma zwemmen. Het koude water vond ik dit keer niet zo erg. Pjotr had na drie baantjes paarse lippen en lag klappertandend in het water.
Na het oefenen hebben we nog in het warmere bad gezwommen. Pjotr wou graag van de duikplank. Zonder vrees sprong hij daarvan af. Vlakbij waar hij in het water kwam zwom ik  en toen hij weer boven kwam was zijn eerste reactie met een stralend gezicht: ‘leuk’.
De tweede sprong ging zelfs met een aanloopje. ‘Mam mag ik van de hoge?’ Maar dat zag ik nog niet zo zitten ik vond de lage al eng genoeg om naar te kijken (vooral of hij weer boven zou komen). Zullen we van de glijbaan gaan? en dat vond Pjotr ook wel goed. Na de blauwe wou hij de gele alleen. Ik ben er wel achter gaan zitten en daar was hij het niet mee eens. Maar halverwege heb ik hem een voorsprong laten nemen toen ik merkte dat het goed ging. Vlak voor we weggingen vroeg hij of hij van de snelle gele mocht. Ik zag er een jongetje vanaf gaan en de moeder die erachter stond vroeg ik hoe oud haar zoontje was. Dit jongetje was zes. Als deze moeder haar zoontje alleen kon laten gaan moest ik dat toch ook kunnen? Met pijn in mijn maag heb ik Pjotr laten gaan. Ik vond het heel eng om naar te kijken, allerlei doemsenario’s kwamen voorbij. Maar Pjotr kwam heel beneden en wou nog wel een keertje. Na de derde keer had hij er genoeg van hij had zijn elleboog tegen de wand geschuurd en dat deed zeer. Mijn maag was ondertussen wat tot rust gekomen. En terwijl we aan het douchen waren vond ik dat mijn kleine jongen groot werd. Dat er nu meer momenten gaan komen waarvan ik een knoop in mijn maag ga krijgen om naar te kijken. Voor Pjotr zou het beter zijn als ik hem niet te strak hou omdat ik iets eng vind. En met dit nieuwe inzicht gingen we allebei tevreden naar huis.